the End

En zo is het ineens vrijdagmiddag en zijn we weer veilig thuis aangekomen.

Afgelopen woensdag hebben we nog heerlijk de hele dag niks anders gedaan dan wat op een ligbedje bij het strand gelegen om er alleen af te komen om even een stukje langs het strand te wandelen of om af te koelen in het zwembad. Met 27 graden en weinig wind, wil je zo nu en dan toch echt wel even een lekker verkoelende duik nemen. Gezien het aantal kwallen dat we in de branding dan wel net op strand zagen liggen, hielden we het zeewater voor gezien. Een beetje pootjebaden ging nog wel, maar verder hoefden wij het zeewater niet in.

Ook was er nog gezorgd voor licht amusement. In het naastgelegen hotel had een Frans stel nog net geen slaande ruzie. Hij zat op het balkon en zij stond in de kamer om zo nu en even op het balkon te komen staan schreeuwen nadat hij naar haar had (terug) geschreeuwd. Zo nu en dan was het even stil, maar zodra we dachten nu is het wel klaar, ging het spektakel gewoon verder. Helaas is ons Frans te beperkt om nu te begrijpen waar het om ging, maar vermakelijk was het wel. Het boeide het stel ook schijnbaar niet dat de men de woordenwisseling op de boulevard en strand luid en duidelijk kon volgen. Na ca 40 minuten leken de gemoederen bedaard en was het stil op het betreffende balkon. konden we weer rustig verder lezen op onze e-reader.
Voor de lunch zijn we in het hotel gebleven. Daarna nog even terug naar ons bedje op het strand. Omdat de parasol vast stond en het met de ligbedjes lastig manoeuvreren was om toch nog in de schaduw te kunne liggen zijn we later in de middag naar een ligbedje aan het zwembad verhuisd.

Gistermorgen zijn we op tijd opgestaan. Stipt 8 uur ging de ontbijtzaal open. Wij waren niet de enigen die al stonden te wachten. Na een laatste keer heerlijke Ibericoham op een geroosterde boterham dan wel met stukjes honingmeloen hebben we nog een laatste rondje in de kamer gemaakt en reden we iets na half 9 richting Metz een rit van zo'n 10 uur. Gezien de stakingen in Frankrijk - het Franse stel dat we de 16e hadden gesproken hadden ons al gewaarschuwd - was de verwachting dat het wel druk zou zijn, maar het tegendeel was waar.

 Het was heerlijk rustig op de weg - zeker het eerste stuk - en we konden goed doorrijden. Het eerste stuk reden we langs de kustlijn omhoog richting Montpellier / Provence en bij Orange ging de route min of meer recht omhoog. We zagen veel vakantieverkeer (lees medelanders merendeel met een caravan / camper) richting noorden reizen. Bij Lyon was het wat drukker maar niet abnormaal drukker gewoon het normale verkeer wat je rondom een stad kunt verwachten. Uiteindelijk komen we op dezelfde route terug naar NL als die we ook altijd vanuit Alpe d'HuZes rijden.

Het hotelletje in Metz dat Marco had gevonden - een simpel overnachtingshotel van Ibis - lag heel dicht bij de snelweg en zagen we al liggen toen we van de afrit afkwamen. Voor we naar het hotel gingen, eerst nog even een tankstation zoeken zodat we vandaag goed door konden rijden.
De ontvangst was supervriendelijk en de dame van de receptie bood meteen aan wat suggesties te doen voor het eten. Een restaurantje lag op 2 minuten loopafstand, dus de keuze was snel gemaakt. Even lekker de beentjes strekken.
We waren aangenaam verrast door het restaurantje. Best sfeervol - zeker gezien het feit dat het restaurantje in een commerciële zone ligt - en de prijs/kwaliteit was erg goed. Het eten smaakte heerlijk. Dus mocht je een keer bij Metz moeten overnachten La Patatine is een aanrader als je een hapje wilt eten.

Het overnachtingshotel is dan wel supersimpel - de kamer is met het hoognodige uitgerust en niet meer dan dat - , maar de bedden waren echt goed. Vanmorgen zaten we iets voor achten aan het simpele ontbijt. Daarna nog even gauw check en door naar Nederland. Binnen 5 minuten zitten we op de snelweg en komen vol in de ochtendspits van Metz terecht. Toch kunnen we blijven rijden. De stad in is wel een uitdaging. In Luxemburg is het een ander verhaal. Door wegwerkzaamheden hebben we daar wel een paar keer dusdanig file gehad, dat we ook stil stonden maar gelukkig niet lang.

De planning was om meteen vanuit Frankrijk door te rijden naar de autogarage om onze eigen auto op te halen, maar onderweg kregen we telefoon dat er toch nog iets niet helemaal goed was met de accu (met name startaccu….waar herkennen we dit ook weer van 🤔) en men er nog wat verder naar moest kijken. Er stond eventueel vervangend vervoer klaar als we dat wilden. Dat laatste is niet nodig want we zijn al 3 weken met vervangend vervoer onderweg.

Helaas hebben we op de terugweg nog een flinke steen op de voorruit gehad. In eerste instantie was er niks te zien, maar toen was het net als in die irritante reclame…hey, aaiijjj…barst….en een flinke ook. Als de steen iets meer naar links was geweest, hadden we alleen lakschade gehad of wellicht alleen ster als hij meer naar rechts terecht was gekomen, maar nu was de steen precies op de rand raam/carrosserie terechtgekomen. Ach ja een mooie barst is niet lelijk toch 😉.
En als je dan bijna thuis bent, nog een 40 minuten moet rijden is het zwaan kleef aan en stapvoets rijdend voorwaarts als je niet stil hoeft te staan. Uiteindelijk viel de vertraging qua tijd mee en waren we rond een uur weer veilig thuis nadat we eerst nog even ergens een broodje voor de lunch hadden gescoord.

De koffers zijn inmiddels weer uitgepakt en de wasmachine draait de eerste was. De zomervakantie 2025 zit erop. Het was een superleuke vakantie, een beetje anders dan anders in de zin van op zich wel een beeld van wat we wilden gaan doen, maar van tevoren niks concreets geboekt, de hotels hebben we pas een dag voor vertrek geboekt nadat we een inschatting hadden gemaakt van hoeveel nachten we nodig zouden hebben.

Nu op naar ons volgende avontuur - eind december - en 2026 zal in de komende weken ook vastgelegd gaan worden.
Leuk dat je virtueel bent met ons mee hebt gereisd en dank voor de leuke reacties. Altijd leuk om te lezen ☺️.

Tot de volgende reis 🤗