weer naar huis

Gisteravond hebben we nog een drankje in de Skybar van het hotel gedronken. Het uitzicht over de stad was best mooi….dat wil zeggen het beetje van wat we van binnen naar buiten konden zien. We zijn niet op het terras gaan staan, waar de dik de sneeuw lag nog even los van de temperatuur buiten.

Het is 0546 uur wanneer ik nog keer kijk hoe laat het is. Aan de ene kant had mij nog graag een keer omgedraaid, maar aan de andere kant ook wel lekker om niet door de wekker gewekt te worden. 5 min later sta ik in de badkamer en als ik klaar ben, volgt Marco op de voet. Als ik ben aangekleed pak ik de toilettassen voor de laatste keer in en dan hup de koffers dicht. 0630 uur zijn we klaar.

Het ontbijt is pas vanaf 0700 uur dus nog even wachten. Alhoewel…we gaan het gewoon proberen. Wellicht dat we toch alvast wat mogen pakken ondanks dat het buffet nog niet helemaal klaar staat. In dit hotel blijken ze iets strenger dan wel strikter te zijn in de openingstijden en kunnen we echt pas om 0700 uur gaan eten want het buffet is nog niet klaar en als men ons hier ziet zitten dan is het hek van de dam. Hebben we ook wel weer begrip voor. Maar als we aangeven dat we aan een paar boterhammen genoeg hebben, mogen we die pakken en krijgen we van de dame ieder een doosje om het ontbijt in mee te nemen.

Wat we van het ontbijtbuffet zagen, zag het er heel goed uit met een ruime keuze aan vis, salades, beleg, fruit en kaas. We snijden wat plakjes brood af, kiezen ons beleg en nemen de doosjes incl. een beker thee en koffie mee en gaan terug naar de kamer. Intussen komen er al andere gasten naar beneden die wellicht de hoop hebben op tijd te kunnen ontbijten. Nadat we onze boterhammen op hebben, doen we nog een laatste check en dan gaan we naar de lift om uit te checken.

De lift op zich was ook een heel avontuur….de lift stopt netjes op de 3e etage, er staan al mensen in de lift maar wij passen er nog net bij met onze koffers en rugzakken. Drukken op het knopje voor de receptie en de lift gaat naar beneden, stopt op de eerste etage - daar is de ontbijtzaal - de andere mensen stappen uit en dan zou je zeggen dat wij naar beneden gaan. Maar dat was dus niet het geval. De lift ging terug naar de 3e etage, daar stond niemand, deurtjes dicht en door omhoog naar de 4e etage, daar stond ook niemand. Deurtjes weer dicht en door naar de 10e etage, daar stapt dan wel iemand in. Nu gaan we dan wel naar beneden en na diverse stops op diverse etages komen we eindelijk op de begane grond aan. Alleen het gebruik van de lift is hier al een avontuur op zich.

Het uitchecken gaat snel want alles is al betaald. Ik installeer mij in de lobby terwijl Marco naar de parkeergarage loopt om de auto te halen. In eerste instantie werkt de mastercard niet om te betalen - bij eerder gebruik van de garage waren we er al achter dat de betaalautomaat de pinpas niet accepteert maar de mastercard wel.

Enfin, om 0720 uur zitten we dan in de auto onderweg naar het vliegveld waar iets over half 8 aankomen. Marco zet mij af bij de vertrekhal en gaat de auto parkeren. Ik zoek intussen naar de balies voor de bagage-afgifte. Het is hier voornamelijk zelfservice. Na een paar minuten heb ik de automaten gevonden voor de bagagelabels. En dan begint het volgende avontuur. De automaat geeft aan dat je de QR-code van de boarding pass moet scannen, maar die pakt hij niet. Uiteraard is er niemand in de buurt om te vragen hoe of wat. Dan maar een van de andere reizigers vragen hoe het werkt. Je moet eerst de airline kiezen…denk je de instructie van de automaat goed op te volgen…dus tik op het beeldscherm, airline kiezen en dan pas QR-code scannen.

Als ik bij het einde ben, lees ik blijkbaar de vraag verkeerd want zodra ik antwoord met ja, ben ik weer terug bij af en kan ik weer opnieuw beginnen. Daar werd ik op zijn zachtst gezegd wat iebelig van, gelukkig is Marco intussen gearriveerd en krijgt de labels er uiteindelijk wel uit. Mooi, dan naar de afgifte. Er zijn diverse banden voor de kofferafgifte, bij een vrije band scannen we het label en dan blijft het daarbij. Er gebeurt helemaal niks, ondanks dat er toch duidelijk Transavia op het bordje boven de band staat. De medewerker die bij de servicebalie staat, vraag kortaf ‘destination’ als ik uur aangeef of ik iets mag vragen. Ik zeg Amsterdam, ja eh bagage-afgifte moet hier en dat kan pas om 0805 uur. Naderhand loop ik nog even terug om zeker te weten dat we bij hem aan de balie moeten zijn of dat het via de zelfservice moet. Nee kan alleen aan de balie, de wachtrij is hiervoor maar je mag nog niet in de rij gaan staan – dus staan we braaf 20 min. voor de opening van de wachtrij te wachten. Intussen stroomt de ruimte achter de wachtrij die is afgezet met linten vol met reizigers die allemaal met Transavia mee moeten en voor de andere reizigers wordt het wat lastiger om van A naar B te lopen omdat de doorgang steeds krapper wordt. Maar we mogen nog steeds niet in de wachtrij gaan staan.

0805 uur pakt de servicemedewerker dan eindelijk het bordje Transavia en mogen we in de wachtrij gaan staan. We staan als eerste en zijn na 2 minuten ook alweer klaar. Meteen door naar de security check. Daar moet mijn fototas nog een keer door de scan. Het blijkt dat je hier ook alle camera’s uit je tas moet halen en dat had ik niet gedaan.  Bij het poortje voor de internationale vluchten moeten we even onze boarding pass laten zien en dan mogen we naar binnen. Vooralsnog vertrekt onze vlucht op tijd.

Maar tot tijd gaan we bij een koffietentje zitten met onze beker koffie en thee en houden de berichten goed in de gaten zeker omdat gisteren veel vluchten waren geannuleerd en er vandaag ook nog paniek op Schiphol is. Wellicht moeten ze een keer de Noorse collega’s gaan praten hoe met heftige sneeuwval om te gaan want hier gaat alles gewoon door, weer of geen weer. De geplande vertrektijd van 1005 uur wordt intussen later. De app geeft aan 21 min maar op de borden op de luchthaven staat 45 min vertraging.

Uiteindelijk kunnen we rond 1115 uur boarden. Het is intussen flink gaan sneeuwen. Gelukkig hoeven we niet al te lang op de vliegtuigtrap te wachten. Als de deuren dicht zijn, komt de gezagvoerster over de zender. We zijn klaar voor vertrek, wel wordt er nog even warme lucht in de motor geblazen want de motor was bevroren en moeten we voor we echt de lucht in kunnen de-icen oftewel ontijzen/het vliegtuig ijsvrij maken zodat er geen nieuwe ijslaag op het vliegtuig gevormd kan worden. Ook geeft ze aan dat we 45 min vertraging hebben want Schiphol heeft geen plaats. Uiteindelijk vertrekken we kort na 12 uur richting Nederland – totale reisduur ongeveer 2 uur 50 min. via Denemarken/Flevoland naar de Buitenveldertbaan.

Eenmaal op hoogte zien we voor het eerst in 8 dagen weer een keer echt daglicht. En ja achter de wolken schijnt inderdaad de zon. Boven Nederland zien we een mooi wit landschap en de velden vormen een mooie lappendeken met verschillende tinten wit. De landing verloopt op zich prima en om 1505 uur zijn we dan met 93 min vertraging eindelijk op Schiphol.

We worden op een van de taxibanen stilgezet. Het plan was dat we op de C-pier aan zouden komen, maar daar blijkt geen plek te zijn, dus we moeten even wachten. Na een minuut of 10 rijden we weer, niet naar een vrije pier maar naar een parkeerplaats want er is nog steeds geen plek voor ons. Hier staan we ook nog eens 10-15 min stil tot dat we weer gaan rijden en uiteindelijk kort na half 4 op de D-pier kunnen parkeren.

En dan staan om 1550 uur bij de bagagebanden – wij moeten bij band 6 zijn. Er zitten mensen bij de band die niet bij ons op de vlucht zaten en ik bedenk dat deze mensen nog op hun bagage zitten te wachten wat inhoudt dat het voor ons ook wat langer kan gaan duren. Wat langer is een understatement te zijn….uiteindelijk komen onze koffers pas op de band nadat er eerst de bagage van 2 andere vluchten is afgehandeld. Het is inmiddels 1710 uur wanneer wij onze koffers hebben en naar de auto kunnen. Een medewerker van I-Park had Marco tussendoor al een keer gebeld of wij er al waren want zij hadden natuurlijk gezien dat onze vlucht was geland, maar wij hadden ons nog niet gemeld. Gelukkig hoefden we niet op de auto te wachten en kunnen we snel door naar huis. Het sneeuwt flink en de mensen zijn extreem voorzichtig, terwijl de wegen hier schoon zijn zeker in vergelijk met wat we in de afgelopen week in Noorwegen hebben gezien en waarover wij gereden hebben.

Helaas is er bij Utrecht een ongeluk gebeurt en moeten we van 3 rijbanen naar 1. Helaas blijkt maar weer dat ritsen niet het sterkste punt van autorijdend Nederland is. Al met al wordt het dus nog een ½ uur later voor we eindelijk weer thuis zijn. Flink balen, want uiteindelijk wil je na je reis toch het liefst zo snel mogelijk naar huis.  De tafelreservering bij ons vaste adresje hadden we al een uurtje naar achter laten zetten en dat was maar goed ook. En in plaats van eerst naar huis om de koffers in de garage te zetten en nog wat op te frissen, zijn we omwille van de tijd maar direct doorgereden anders werd nog later.

Rond 2100 uur zijn we dan echt thuis van weer een heerlijke vakantie. Een terugreis als deze hopen we niet vaak te hebben, maar het heeft uiteindelijk onze pret niet gedrukt.  

Dank voor de reacties op onze verhalen en gezellig dat je (weer) met ons mee hebt gereisd. Nog een paar maandjes geduld, dan kun je weer mee met ons volgende avontuur….tot dan!!!