wat musea en een kerk

En dan kun je nog voordat je gaat eten verhuizen naar een andere hotelkamer. Niet omdat er iets mis was met de kamer die we hadden, maar wel omdat de we op de nieuwe kamer buren hebben die een stuk rustiger zijn dan de buren van de oude kamer. 

De eerste avond dat we op onze kamer waren hoorden we al rumoer van onze buren. In eerste instantie dacht ik gedribbel van een hond te horen, maar bedacht dat huisdieren niet zijn toegestaan dus het moet een kind zijn. En dat bleek ook het geval te zijn. Tegen half 9 's avonds zet de kleine het op een hysterisch krijsen en schreeuwen dat af en aan ca. een 1/2 uur tot 45 min duurde voor het pa en ma dan gelukt was haar te kalmeren Gistermorgen was het ook al redelijk snel feest bij de buren. Eerst horen we allerlei speelgoed vallen dat door de kamer wordt gegooid en gebonk op de muren, aan het gelach te horen heeft de kleine het naar haar zin, maar die goede zin duurde niet lang en de kleine krijste hysterisch de hele kamer bij elkaar.

Toen we gisteravond terugkwamen op de kamer was het vrijwel meteen weer feest. Het gekrijs van het kind was dusdanig hysterisch dat het door merg en been ging. Dat hield met tussenposes aan tot we een paar uur later gingen eten. Pa en ma deden erg hun best de kleine dame aan het lachen te maken, maar de kleine dame had er geen oren naar, het gekrijs dat over de hele etage te horen was bleef aanhouden.

Een keer een huilend en spelen kind is helemaal niet erg, maar als een kind bijna een heel uur alleen maar hysterisch krijst - in mijn beleving omdat ze haar zin niet kreeg - zijn we er toch wel klaar mee. Bij de receptie hebben we het voorval gemeld. Men bood meteen een andere kamer aan wat we hebben aangenomen want onze buren bleken nog net zo lang in het hotel te verblijven als wij. Vandaar dat we nu 2 etages hoger zitten. Lekker rustig.

Ook vandaag doen het lekker op ons gemak. Na het ontbijt nog even onze spullen pakken en dan gaan we naar onze eerste stop. Vandaag slaan we rechts af i.p.v. linksaf en meteen bij de eerste mogelijkheid weer rechts. Via een voetgangerstunnel onder de gebouwen door komen we in de kleine steegjes van de oude stad. Het is nog rustig ondanks dat het al 10 uur is geweest. Onze eerste stop is het Picasso Museum - ca 10 min lopen vanaf het hotel - dat gevestigd is een 5 aangrenzende middeleeuwse paleizen. Het geeft in chronologische volgorde zijn ontwikkeling als kunstenaar weer. Het is een overzichtelijk niet al te groot museum. 

Na dit museumbezoek zetten we koers richting de Sagrada Familia. Uiteindelijk hebben we toch nog kaartjes weten te bemachtigen, helaas niet met toegang tot de torens maar we kunnen de Sagrada in ieder geval wel bezoeken. En nog tegen een redelijke prijs. Eigenlijk wilden we gisteren gaan, maar nadat we bericht kregen dat we geen kaartjes meer konden krijgen voor onze voorkeurstijd konden we nog wel voor later kaartjes krijgen voor 99 euro per persoon. We hadden ze toch aangevraagd en zijn intussen verder gaan zoeken naar andere geschikte momenten. Gelukkig waren de kaartjes voor vandaag nog wel beschikbaar - 33 euro pp - en hebben we de dure kaartjes kunnen annuleren. De kaartjes in de vrije verkoop zijn tot en met eind september al uitverkocht, je kunt alleen nog kaartjes via een ticketingkantoor kopen en ook bij hun is het aanbod schaars.
Het is bewolkt, maar wel warm en benauwd. Als we bij de Sagrada in de buurt zijn voelen we iets of wat van een miezertje, maar die was snel klaar.

En als je het dan over drukke plekken hebt, dan staat deze toch wel met stip op 1. Niet normaal hoeveel mensen rondom de Sagrada te vinden zijn. Het is dan ook wel een heel imposant gebouw dat nog steeds niet klaar is.
Het is even goed kijken welke ingang we moeten hebben en wringen ons door de grote groep mensen. Wij hebben kaartjes bij ingang C.  De beveiligingscontrole is min of meer hetzelfde als op het vliegveld. Je mag hier wel je schoenen aanhouden gelukkig. De beveiliger - supervriendelijke man - aan de andere kant van het detectiepoortje doet nog een  handmatige check. Dan moeten we toch nog even de fototas openen. De grote lens moet ook worden uitgepakt en krijgt een bewonderende blik van de beveiligers toegeworpen. Ook vinden de mannen de camera's erg interessant. De tas moeten na de controle weer even goed ingepakt worden, maar dat is allemaal geen probleem. Blijf hier maar staan en neem alle tijd die je nodig hebt….

Als alles is ingepakt en de kaartjes zijn gecontroleerd staan we echt binnen, dat wil zeggen nog steeds buiten, maar je bent wel al in het bezoekersgebied. Een van de medewerkers legt uit hoe de audioguide via onze eigen telefoon werkt en dan kunnen we de kerk gaan bekijken.
Het is echt ongelofelijk hoeveel details je in het bouwwerk ziet. Er staat een maquette van hoe de kerk er uiteindelijk uitziet wanneer deze klaar is. En dat laatste duurt nog wel een paar jaar. Omdat de kerk een verzoeningskerk is, mag deze alleen uit donaties betaald worden. Daarom duurt de bouw ook zo lang. De laatste jaren schiet het wat meer op omdat men entreegeld vraagt. En omdat de bouw zo lang duurt, moeten eerder voltooide delen van de kerk al weer gerenoveerd worden. Dit laatste blijkt niet ongebruikelijk te zijn bij de bouw van een kerk.

We nemen de tijd om de kerk aan de buitenkant te bekijken. Het is echt heel bijzonder. De kerk - waarvan de eerste steen in 1882 is gelegd - heeft 3 façades die de belangrijkste perioden uit het leven van Jezus Christus weergeven. Wij gaan naar binnen via de façade van de Geboorte. Het is de enige façade die Gaudi in zijn definitieve vorm heeft gezien voor hij stierf. Intussen is het begonnen met regenen dus fijn dat we naar binnen kunnen. Meteen valt de kleurenpracht op die gevolg is van het licht dat door het glas-in-lood naar binnenvalt. De pilaren in de kerk zijn niet zo maar pilaren. Het zijn stuk voor stuk steunpilaren die allemaal van verschillend materiaal zijn gemaakt - dit heeft maken met wat de functie van de betreffende pilaar is. De pilaren zijn allemaal afgewerkt als bomen en het is vanaf sommige standplaatsen net of je door een bladerdak heen naar de hemel kijkt.

Aan de kant van de Geboortegevel is het glas-in-lood overwegend groen, geel, blauw terwijl het glas-in-lood in aan de façade van het Lijden overwegend rood en geel is. Gaudi heeft hier uiteraard over nagedacht. Ondanks de drukte in de kerk, kunnen we toch alles goed bezichtigen en in ons opnemen. Voor ons eindigt de tour bij de gevel van het Lijden. Ook dit is een hele indrukwekkende gevel met heel veel detail.

Na dit bezoek steken we de straat over en lopen door het kleine parkje bij de kerk. Het is slingeren tussen de mensen door die foto's willen maken dan wel willen poseren om met de kerk op de foto te kunnen. Nog een paar foto's maken - je blijft naar de kerk kijken op een of andere manier - en door. Het is inmiddels kwart voor 2 en het is toch wel tijd voor een break. In een straatje vlakbij de Sagrada strijken we neer op het terras voor wat tapaatjes - chorizoworstjes voor Marco en voor mij garnalen in knoflookolie.

Na deze pauze gaan we richting hotel. We passeren ook nu weer supermooie gevels. Wat ook opvalt is het de hoeveelheid groen in de straten. Wat ook heel mooi is dat het verkeerd in de meeste straten maar van 1 kant komt. Wel zo gemakkelijk als je voor rood staat te wachten en er komt niks aan…dan zijn we niet roomser dan de paus… Het is op zich nog redelijk vroeg vandaar dat we nog een stop inlassen…het Banksy Museum dat vlakbij ons hotel ligt. Het is een geen supergroot museum, maar wel de moeite waard om te bezoeken. Banksy is toch wel heel gaaf…vinden wij.

Na dit bezoek gaan we terug naar het hotel en zijn om half 4 weer op onze kamer. Voor vanavond konden we pas om 8 uur een tafel reserveren dus we hebben nog even de tijd om te relaxen. We hebben onze bezoeken goed getimed want als we nog niet zo lang op onze kamer zijn, komt het water met bakken uit de hemel vallen. Soms zit het dan toch mee.