Naar Miami
6 december 2024 - Miami Beach, Florida, Verenigde Staten
Heerlijk zo'n warme douche na een lange dag reizen. De dag begon rond 0545 uur op een hotelkamer in het Bastion Schiphol Airport hotel. Gezien het vroege tijdstip dat we op Schiphol moesten zijn, hadden we een hotelkamer vlakbij Schiphol geboekt. Scheelt en heel vroeg op staan en heel veel stress wanneer het heel druk zou zijn op de weg. Achteraf maar goed ook dat we die kamer hadden geboekt, want het weer was op zijn zachtst gezegd enigszins stormachtig met alle gevolgen in o.a. het verkeer van dien. Zo wil je 's morgensvroeg niet aan je reis beginnen. Bij het inchecken kregen we allebei een chocoladeletter bij het inchecken, het was immers pakjesavond. Die komen vast nog wel van pas ergens deze vakantie.
Ondanks dat we een fatsoenlijk bed hadden, hebben we allebei niet goed geslapen. Misschien onbewust toch last van de reiszenuwen. Kort na half 7 zitten we in de auto en 15 minuten later zijn we op Schiphol. Lang hoeven we niet te wachten op de meneer van de Valetparking. Na een korte check van de auto, lopen we vertrekhal 2 binnen. We hebben onze boardingpassen en hoeven alleen nog de bagage te droppen. Een goede start is het halve werk en KLM had daar eerder last dan plezier van. Bij de regulier check-in balies, was de bagageband stuk dan wel draaide niet en bij de zelfscan waren 4 van de 7 scanapparaten stuk. We stonden redelijk vooraan waardoor we niet zo heel lang hoefden te wachten, maar achter ons liep het toch snel vol.
Bij de security check ging het supersnel. We konden praktisch zo doorlopen. Bij de paspoortcontrole duurde het dan weer wat langer want de zelfscanapparaten waren buiten werking, dus de controle werd handmatig gedaan. Eenmaal door de douane gaan we op zoek naar een eetgelegenheid voor een laatste ontbijtje op Hollandse bodem. Bij Amsterdam Bread Co. hebben ze heerlijk belegde boterhammen. We gaan voor een dubbele boterham Black Angus carpaccio en ieder een glas vers geperste jus d'orange. Es kijken of we het met 50 euro redden grapt Marco. De thee en koffie laten we achterwege waardoor we ruimschoots onder de 50 euro blijven en er met 40.90 euro vanaf komen. Gelukkig heeft het allemaal goed gesmaakt, zou jammer zijn als dat niet zo was voor dat geld.
Voor we aan een rondje windowshopping beginnen, activeert Marco de e-sim die hij via HolaFly heeft aangeschaft. Dan heb je voor een leuk bedrag bellen en internet in het buitenland. Dit was een tip van onze duikmaatjes Davey, Claudia & Jules. Via een hotspot, kan ik meeliften op de onbeperkte databundel. Wel zo handig. Onze vlucht vertrekt nog steeds op tijd. Veel Europese vluchten zijn door het weer geannuleerd en een aantal vluchten zijn vertraagd. Uiteindelijk blijkt onze vlucht niet vol te zitten omdat veel reizigers - uiteindelijk blijken dat er 80 te zijn - door het weer hun aansluiting naar Miami hebben gemist omdat hun vlucht vertraagd was. Uiteindelijk vertrekken we met ca een 1/2 hr vertraging omdat er een beperkt aantal runways beschikbaar is. De schade valt mee.
Het is grappig, toen we met de voorbereidingen van deze reis begonnen, duurde het nog heeeeel lang voor we op reis zouden gaan en nu zitten we dan in het vliegtuig. Nadat onze vriendin tijdens onze gezamenlijke vakantie naar Egypte nog eens een keer had gezegd dat we toch ook eens met de kerstdagen moesten komen besloten we in januari 2023 dat het er dan toch maar eens van moest komen en wel in december 2024. Gezien de reizen die we al gedaan hebben, weet je vast wel dat we van de voorbereiding en planning zijn. Marco wat meer dan ik als ik heel eerlijk ben. Zodra de bestemming is bepaald, zoekt hij het meestal tot in detail verder uit. Omdat we niet voor een weekje 12 uur enkele reis in het vliegtuig wilden zitten met ook nog eens 9hr tijdsverschil gingen we op zoek naar een plek waar het in deze tijd van het jaar ook nog zonnig en lekker qua temperatuur is. Dan plakken we er nog een week of 2 'zomervakantie' aan vast. De bestemming werd gevonden, plannen gesmeed en nu gaat het dan eindelijk van start.
De vlucht verloopt prima, boven Groenland hebben we kort wat turbulentie maar verder verloopt de reis rustig. Via Canada bereiken we de USA en vliegen dan over de Appalachen naar beneden. Uiteindelijk vliegen we langs de kustlijn van Florida verder naar beneden. Uiteindelijk komen we een 1/2 hr later aan dan gepland. Eenmaal aan de grond moeten we nog een aantal minuten wachten maar rond 1515 uur staan we dan aan de gate. Omdat we vooraan in economy zitten, zijn we als een van de eersten uit het vliegtuig. Bij de douane is het niet superdruk en na 5 min wachten mag ik mij melden bij een van de douaniers van dienst. Er moet een foto worden gemaakt en er worden wat vragen gesteld: wat is de reden van uw bezoek? Waar verblijft u? heeft u etenswaren of drinken in uw tas? Hoeveel tassen heeft u bij zich? Heeft u cashgeld en zo ja hoeveel? En dan mag ik zo doorlopen. Zowel Marco als ik hoeven geen vingerafdrukken te laten maken, terwijl de reizigers voor ons dat wel allemaal moesten. Kan zijn omdat we een MPC hebben ingevuld waarmee je sneller door de controle komt. Hoe het ook zij, we hoeven ons er verder niet druk om te maken.
Zodra we de koffers hebben gaan we richting de autoverhuur. Alles staat goed aangegeven en uiteindelijk moeten we het laatst stukje met de monorail. Uiteindelijk staan we om 1615 uur bij Hertz aan de balie. Het inchecken en registreren van de huurauto duurt wel wat langer, maar uiteindelijk zijn we om 1700 uur onderweg. De reis naar het hotel zou 45 min duren, maar dat werd uiteindelijk een uur, want we rijden vol de vrijdagavondspits in. En dan zijn er ook nog wegwerkzaamheden waar we langs moeten. Het grappige is dat we nu langs de hoogbouw en cruiseschepen rijden, die we vanuit de lucht tijdens het aanvliegen op Miami Airport hebben zien liggen.
Rond 1800 uur zijn we bij het hotel. We kunnen de auto 15 min voor de deur parkeren. Bij het inchecken is er even wat verwarring. De receptionist geeft aan dat we de overnachtingen moeten betalen omdat we de boeking via de website hebben gemaakt. We geven aan dat dit niet het geval is en na kort overleg met zijn collega ziet hij dat het verblijf inderdaad al betaald is, met moeten alleen de resortfee betalen. Maar deze hebben we ook al betaald. Helaas heeft Traveltrend een verkeerde kamer voor ons geboekt en was de kamer die we eigenlijk gereserveerd en betaald hadden, niet meer beschikbaar. Het verschil hebben we wel netjes terugbetaald gekregen, maar blijkbaar is resortfee toch nog een dingetje. Maar we waren voorbereid en maken er verder geen woorden meer aan vuil. Een en ander regelen we na onze vakantie wel. Uiteindelijk legt de receptionist nog uit waar we de auto kunnen parkeren en zijn we ingecheckt. Ik wacht even in de lobby tot Marco terug is van de parkeergarage.
De kamer is lekker ruim met 2 queensize bedden. Heerlijk. We zetten de spullen op de kamer en gaan nog even een hapje eten op Collins Avenue. Veel hoeven we niet, want we hebben in het vliegtuig al het een en ander gehad. Het is nog steeds hartstikke druk en het verkeer staat nog steeds hartstikke vast. Het is Art Week, vandaar dat het zo druk is. Bij een van de vele restaurantjes strijken we neer op het terras. De temperatuur is aangenaam. Niet superwarm, maar ook niet koud. Ik ga voor een Caesar Salade met gegrilde garnalen als extra topping en Marco voor de gegrilde calamari. Lekker wijntje erbij…je raadt het al wij kunnen het wel hebben zo.
Tegen 2000 uur zijn we weer terug op de kamer. De vermoeidheid begint toch wel zijn intrede te doen. Dus lekker een warme douche en hup het bed in. 2120 uur gaat het licht uit (0320 uur CET). Morgen weer een dag.


Groetjes van een koud Nederland