op naar de Poolcirkel

Een jaar geleden hebben we ook gevlogen, alleen was dat omdat onze vakantie ten einde was en we weer naar huis gingen. Vandaag is het tegenovergestelde het geval…wij gaan naar onze vakantie bestemming. En dit keer niet naar de zon, maar naar de sneeuw.

Op het idee gebracht door onze golfmatties, die al een aantal keren oud en nieuw op een leuke bestemming in het buitenland hadden gevierd, zijn we gaan kijken wat wij een leuke bestemming vonden om oud en nieuw te vieren. Lang hebben we niet na hoeven denken. Daar wij na ons avontuur in maart 2022 in Fins Lapland altijd nog een keer een sledetocht met de huskies wilden maken, besloten we naar Noorwegen te gaan. En zin om naar Noorwegen te gaan werd alleen maar groter toen we lazen dat je er mogelijk ook orka's van heel dichtbij kon bekijken.

Als de reis dan eenmaal rond is, duurt het wachten altijd lang. Toch was het vandaag ineens zover. Of beter gezegd gisteren al. De koffers hadden we op 1e Kerstdag in de ochtend al ingepakt. We hoefden dus alleen nog maar onze kattige kinderen naar het kattenhotel te brengen, de toilettassen in te pakken en nog een klein beetje vaatwerk weg te werken. Tegen half vier zijn we op ons gemak naar het hotelletje vlakbij Schiphol gereden, hetzelfde hotel als vorig jaar, waar we tegen een uur of vijf zonder enige vertraging of wat dan ook aankwamen.

In het restaurant eten we alleen een hoofdgerechtje - tikka masala kip voor mij en een crispy chickenburger voor Marco. Daarna nog even wat Tv-kijken en daarna op tijd het licht uit om nog een aantal uurtjes slaap proberen te pakken. Het is enigszins rumoerig in het hotel - er klappen met enige regelmaat kamerdeuren dicht (op de deuren zit een soort van dranger waardoor ze niet open blijven staan en automatisch dichtvallen als je ze niet tegenhoudt), gasten hebben het idee dat je ze niet hoort wanneer ze op de gang redelijk hard praten en onze buren vonden liedje op de radio of TV erg leuk en wilde ons mee laten genieten. Uiteindelijk lukt het ons allebei om tussen het wakker liggen door nog wat slaap te pakken.

Uiteindelijk ben ik om half 3 maar uitgegaan om te douchen, een kwartier voor de wekker. Veel hoeven we niet meer in te pakken en ontbijten doen we op Schiphol en zodoende lopen we om kwart over 3 naar onze auto en zijn we om half vier op Schiphol. Nog even wachten op de meneer van de valet parking - die hebben we al vaker gezien - en dan door naar Terminal 1.

Bij de veiligheidscontrole kunnen we meteen doorlopen want we hebben een gereserveerde tijd. Mijn fototas had nog een nadere inspectie nodig, maar na een korte blik in het grote vak waar de camera's zijn opgeborgen kon ik mijn spullen allemaal weer meenemen.

Bij de Starbucks pakken we een wrapje Cesar salade, plakje citroencake, een sinaasappelsapje en een thee voor mij en voor Marco ook een sapje, een flesje water en een croissantje. En zo zitten we dan om 0410 uur aan ons voor dit jaar laatste Nederlandse ontbijtje. Tweede Kerstdag heeft hij de hele dag ziek op bed gelegen en gelukkig is hij nu redelijk opgeknapt, zij het dat hij nog wel last heeft van zijn buik. Het voordeel daarvan is dat hij niet kan dan wel hoeft te klagen over de kerstkilo's want die zijn er bij hem ergens tussendoor afgevallen.

Tegen een uur of vijf lopen we naar de gate. De boodschap gate closed wait here is wat verwarrend want het suggereert dat je boven moet wachten wat men dus ook braaf doet en bij gebrek aan zitplaatsen staat of hangt men tegen de muren of zit ongemakkelijk op de rand van de rolband. Beneden blijkt echter een hele wachtruimte te zijn met stoelen waar je gewoon kunt gaan zitten.

We hebben priority boarding, dat neemt niet weg dat we nog even moeten wachten bij de ingang van het toestel omdat de crew nog een paar laatste zaken in orde moet maken. Uiteindelijk gaat het boarden snel en vertrekken we op tijd - rond een 0600 uur - naar Tromsø vanaf de Polderbaan. De vlucht zal iets meer dan 3 uur in beslag nemen. In het vliegtuig proberen we nog wat te dutten, uiteindelijk is het ook niet meer dan dat geworden. Zo nu en dan werp ik een blik naar buiten en langzaamaan is de rode streep van het ochtendgloren aan de horizon steeds beter zichtbaar.

Een half uur voor de landing komt de copiloot nog even over de zender. De daling is ingezet en vanwege het weer in Tromsø, moeten we nog even cirkelen zodat de sneeuwschuivers de kans hebben de landingsbaan goed schoon te maken. Intussen zitten we midden in een flinke sneeuwbui met zo nu en dan best wat turbulentie. We hebben geen idee waar we zitten we zien alleen maar sneeuwvlokken voorbij razen.
 

Eenmaal door de bewolking heen, het sneeuwt dan nog steeds, blijken we al redelijk boven Tromsø te vliegen. De landing an sich was heel soepel (rond 0930 uur), maar de wielen stonden nog niet op de grond of de remmen werden meteen stevig en vol aangetrokken. En dat was ook wel nodig want ik zag zo her en der nog flink wat aangevroren ijzige stukken op de baan liggen. Eenmaal geland moeten we nog even wachten voor we naar de gate kunnen. En terwijl we staan te wachten, zien we de sneeuwschuivers alweer over de landingsbaan rijden.

Het vliegveld is niet groot en we moeten door de wachtende vertrekkende reizigers door naar de bagage band. Even zijn we van ons stuk gebracht, want de borden geven iets anders aan dan wat we verwachten. Maar we lopen toch door en zien dan weer borden die ons naar de bagageband leiden.
Na een minuut of 10 wachten beginnen de koffers binnen te stromen. Wanneer iedereen zo goed als vertrokken is en wij nog steeds een koffer missen, krijg ik het lichtelijk warm. Er liggen nog wel een aantal koffers op de band. Ik loop langs de band af om te kijken of wellicht niet iemand per ongeluk mijn koffer heeft gepakt, maar dan zie ik hem alsnog op de band liggen. Hij lag op zijn kop waardoor wij hem zo snel niet hadden herkend. Nog even online inchecken bij Hertz en kunnen we de huurauto ophalen. We hebben een Toyota RAV4, niet te groot en niet te klein voor ons.

Rond 1140/1145 uur zijn we onderweg naar het hotel, dat niet ver van het vliegveld af ligt. Het is even wennen om in de sneeuw te rijden, maar het gaat allemaal goed.  Dat we morgen ca 4 uur onderweg zijn over nog een 200 km, snappen wij nu heel goed. Harder dan 50 km gaat niet lukken.

Tromsø, sinds de 19e eeuw ook wel Parijs van het noorden genoemd, ligt 350 km boven de poolcirkel. Van medio mei t/m medio juli is de middernachtzon te zien en van eind november t/m half januari heeft men te maken met de poolnacht. En dat merken we goed. Het is bijna midden de dag en buiten is het schemerig. Komt ook nog es bij het bewolkt is.

Iets over 11 zijn we bij het hotel. De kamer is nog niet klaar, wat we ook niet hadden verwacht. Het hotel beschikt niet over een eigen parkeergarage en nadat de receptioniste ons heeft uitgelegd waar de dichtstbijzijnde parkeergarage zich bevindt, gaan we weer op pad. Wanneer we de garage gevonden hebben, rijden we door naar Artic Cathedral oftewel IJszee kathedraal gelegen in het stadsdeel Tromsdalen. Anders dan de naam doet vermoeden is het geen kathedraal maar een kerk die op 19 december 1965 is ingewijd. Hier is momenteel een dienst aan de gang, waardoor we niet naar binnen kunnen. Wel kunnen we genieten van het uitzicht over Tromsø. De IJszee kathedraal heeft zowel aan de voor- als achterkant een glazengevel en het ontwerp symboliseert de ijsbergen, het poollicht en de poolnachten. De voorgevel is 35 m hoog en het gebrandschilderde glasraam aan de achterzijde is 23m hoog.

Het plan om de gondeltjes naar een uitzichtpunt te gaan laten we varen want het is bewolkt los daarvan zien we ook geen bewegingen van gondels die op en neer gaan. Intussen is het weer gaan sneeuwen en waait het flink. We rijden terug naar het centrum, zetten de auto in de parkeergarage en lopen het stadje in. Het centrum doet knus aan. Even vraag ik mij af waarom de winkels op dit tijdstip dicht zijn, maar dan bedenk ik mij weer dat het zondag is. Het weer is nu weer wat minder guur, maar het begint dan toch te sneeuwen.

Het is inmiddels rond lunchtijd en wij lusten wel wat. In het centrum van Tromsø staat het kleinste cafeetje ter wereld: De Rakettenbar. Dit is een kiosk uit 1911 en je kunt hier hotdogs gemaakt van rendiervlees kopen. De rij voor de kiosk is lang. En onze zin in een hotdog, ook al is hij van rendiervlees gemaakt, is niet zo groot dat we achter aan willen sluiten. Vandaar dat we doorlopen en bij een koffietentje even verderop naar binnen gaan. Hier pakken we een kop thee en koffie met een kaneelbroodje. In de boeken van Camilla Lackberg komen deze broodjes steeds weer terug, dus nu moeten we ze ook maar eens proeven. De broodjes vallen goed in de smaak. Zullen we vast nog wel een keer meer bij de koffie pakken deze vakantie. 

Na de koffiepauze gaat onze verkenningstocht verder. We lopen richting het haventje van Tromsø. Het schemert al behoorlijk en ik moet de iso van mijn camera verder omhoog zetten om foto's te kunnen maken. Vlakbij de brug staat een mozaïekenpoort gemaakt door Marit Bockelies en deze symboliseert de rijke maritieme geschiedenis van de stad .

Vanaf deze poort heb je een mooi uitzicht op de kathedraal en hier kun je dus fantastisch geposeerde foto's maken waar vooral de Aziaten erg bedreven in zijn. Inmiddels is het weer flink gaan sneeuwen en is de wind weer aangetrokken. Onze lange broeken zijn toch niet iets te dun voor dit weer, maar het is te doen. Een dame maakt het wel heel gortig met haar poses en checken of het nu wel gelukt is. Ik ben er klaar mee en roep dat ze op moet schieten, omdat er mensen staan te wachten. Een Italiaanse dame bedankt me want zij staan al wat langer te wachten. Ik blijf het een paar keer herhalen, maar de meeste mensen snappen de boodschap, nemen een aantal foto's en maken plaats voor de volgende toeristen die ook graag een foto willen hebben.

Na dit intermezzo bezoeken we het Poolmuseum. Een erg informatief museum over de poolreizigers, de poolexpedities en jacht in het poolgebied. De informatie in het boekje dat we meekrijgen is zeer uitgebreid en ook wel nodig, want alle bordjes bij de voorwerpen zijn in het Noors.
Eenmaal buiten sneeuwt het nog harder en gaat het weer over in ijzel. Zo snel als we kunnen lopen we naar het centrum waar we een kroegje binnen gaan om op te warmen. Het is 1315 uur en het lijkt wel later in de avond. Op ons gemak drinken we een warme chocomel met slagroom en besluiten terug te gaan naar de parkeergarage om nog een keer naar de Artic Cathedral te rijden.

Het is een hele eenvoudige kerk zonder pracht en praal. De mozaïeken achtergevel is redelijk zichtbaar door het licht dat binnen in de kerk aan is. Van binnen is er niks van te zien. Het bezoek is kort. Buiten sneeuwt het nog harder. We maken nog een paar foto's en gaan dan naar het hotel terug. Het is inmiddels wel zo ver dat de kamer klaar is.
Marco zet mij af en brengt de koffers naar binnen. Terwijl ik in de rij ga staan om in te checken brengt hij de auto terug naar de parkeergarage. Als hij weer terug is, heb ik net de kamersleutel gekregen en kunnen we naar boven.

We zitten op de 8e etage met uitzicht op de straat waarin zich ook de parkeergarage bevindt. Kans om het noorderlicht te zien is vanavond nihil met alle bewolking die er hangt. De kamer is niet supergroot, maar voldoet en het bed ligt comfortabel. We zullen de nacht wel doorkomen. Nog even lekker luieren en dan es gaan kijken waar we willen gaan eten.